دریافت کد حدیث تصادفی

علم غیب مولا علی (ع)

علم غیب مولا علی (ع)

هَرثَمه بن سلیم که بر خلاف همسرش چندان اعتقادی به عظمت مقام علی (ع) نداشت ،

می گفت : از کوفه به سوی صفین حرکت می کردیم. وقتی به کربلا رسیدیم ، حضرت بعد از

نماز مقداری خاک برداشت و بویید و فرمود : عجب از تو ای تربت، قطعا جماعتی از میان تو

برمی خیزند و بدون حساب وارد بهشت می شوند!

به راه خودمان به سوی صفین ادامه دادیم . و بعد از جنگ به خانه برگشتیم. روزی به همسرم

گفتم : علی ادعای علم غیب می کند. همسرم گفت : ای مرد ، دست از این ایراد ها بردار،

او هر چه بگوید حق است.

من همچنان در مورد آن سخن علی در تردید بودم، تا اینکه واقعه کربلا پیش آمد و من در لشگر

عمرسعد به کربلا رفتم. آنجا به یاد سخن علی (ع) افتادم و در یک فرصت مناسب سوار بر اسب

به سوی حسین (ع) رفتم و حدیث پدرش را به یادش انداختم. حضرت فرمود : از موافقان ما هستی

یا مخالفان ؟ گفتم : فعلا در فکر اهل و عیالم هستم…فرمود : بنابراین به سرعت از این بیرون برو ،

زیرا کسی که صدای ما را بشنود ولی ما را یاری نکند، در آتش دوزخ داخل خواهد شد.

 

(بحار الانوار/ج ۳۲/ص ۴۱۹)

 

پاسخ دادن

شما باید وارد شوید تا بتوانید نظر ارسال کنید.