دریافت کد حدیث تصادفی

کلماتی که حضرت ابراهیم (علیه السلام) با آنها آزموده شد چه بود؟

مفضّل بن عمر گوید: از امام صادق (علیه السّلام) از این قول خداى سبحان پرسش کردم‏ «وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ‏» که این چه کلماتى است؟
فرمود: همان کلماتى است که آدم آن را از پروردگارش دریافت کرد و بر زبان جارى نمود و خداوند توبه ‏اش را پذیرفت و آن این کلمات است که گفت:

«أسألک بحقّ‏ محمّد و علیّ و فاطمه و الحسن و الحسین إلّا تبت علیّ»

و خداوند توبه او را پذیرفت که او توّاب و رحیم است.
گفتم: اى فرزند رسول خدا! منظور خداى تعالى از جمله «فأتمّهنّ» چه بوده است؟
فرمود: یعنى ائمّه دوازده‏ گانه را تمام کرد تا قائم که دوازده امامند و نه تن آنان از فرزندان حسین می باشند.

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَ‏ مَا هَذِهِ الْکَلِمَاتُ قَالَ هِیَ الْکَلِمَاتُ الَّتِی تَلَقَّاهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتَابَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ هُوَ أَنَّهُ قَالَ أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَهَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ إِلَّا تُبْتَ عَلَیَ‏ فَتَابَ اللَّهُ عَلَیْهِ‏ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ‏ فَقُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَمَا یَعْنِی عَزَّ وَ جَلَّ بِقَوْلِهِ‏ فَأَتَمَّهُنَ‏ قَالَ یَعْنِی فَأَتَمَّهُنَّ إِلَى الْقَائِمِ اثْنَیْ عَشَرَ إِمَاماً تِسْعَهً مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ
کمال الدین و تمام النعمه، ج‏۲، ص: ۳۵۹

پاسخ دادن

شما باید وارد شوید تا بتوانید نظر ارسال کنید.